Wikia


De eerste krijgslieden der wereld.Edit

De regering van Frankrijk onder BUONAPARTE was eene Militaire regering; gedurende dezelve, was de militaire stand daar dus de voornaamste, en men scheen dien, hoe ongerijmd ook, bijna tot den eenigen te willen maken. Door zeer veel aanzien aan dien stand te hechten, door het verwekken, aansporen en ondersteunen der gevoelens van valsche eer, en door zijne listige en geweldige maatregelen, bragt BUONAPARTE zulk een geducht leger op de been en hield het zoo lang in stand. De Franschen, dit moet men erkennen, waren gedurende verscheiden jaren, de eerste krijgslieden der wereld, wat hunne kunde en onversaagdheid aanbelangt. Hunne krijgskunde strekte anderen ten voorbeeld, en door de natiën te beöorlogen, hebben zij verscheiden hunner het oorlogen geleerd, en hun in het strijden geoefend. Deze kundigheid, waarop de tiran zoo trotsch was, en die hem zoo stout en vermetel deed zijn, deze kundigheid, waarin hij zekerlijk op ene ongemeene wijze uitmuntte, heeft dan zelve ook gediend tot zijnen ondergang.
  • FRAGMENTEN van AANTEEKENINGEN betrekkelijk NAPOLEON BUONAPARTE en ZIJNE REGERING. Door A. van der Willingen. HAARLEM bij A. Loosjes 1814


Over de waarde der hulptroepen.Edit

Het OORDEEL van NAPOLEON, over de waarde der hulptroepen bij zijn leger in 1812.
Weinig tijds voor het begin der vijandelijkheden, zond Keizer ALEXANDER zijnen Minister van politie, den Generaal BALASCHOFF, in het Fransche hoofdkwartier, vermoedelijk om, overeenkomstig zijnen edelen vredelievenden aard, nog eene poging aan te wenden, ten einde, ware het mogelijk, den oorlog voor te komen. De Generaal werd door den Maarschalk DUROC in de voorkamer ontvangen en verzocht een weinig te wachten, vermits de Keizer nog aan het ontbijt zat. Weinig tijds daarna hoorde hij bewegingen met de stoelen, zag de deur opengaan, en zag ook NAPOLEON, vergezeld van de Koningen van Napels en Westfalen, en den Onderkoning van Italien. De Generaal hoorde dat de Keizer tegen de Majesteiten zeide: Allez vous en! (pakt u weg!) en bleef hierop een’ langen tijd bij den Generaal alleen, gedurende welken tijd NAPOLEON zich veel moeite deed om hem te bewijzen, dat de Keizer van Rusland wèl zoude doen, met zich in alles naar de begeerte van hem, NAPOLEON, te schikken, om dat hij de magt der Franschen niet zou kunnen wederstaan. Onder andere beweeggronden voegde hij den volgende aan: ”Toegegeven dat de legermagt van uwen Keizer even groot is als de mijne, zoo moet gij bedenken dat wanneer uw Monarch vijf man verliest, het vijf Russen zijn, ik daarentegen: je ne perds qu’un français et quatre cochons. (Ik verlies maar één Franschman, en vier honden) (*). ”Zoo noemde hij de hulptroepen, of de aangeworvenen uit de ingelijfde landen; zoo onbedekt toonde hij zijne verachting jegens de Duitschers, Hollanders enz.
Russisch Deutsches Volksblatt, No.2.
(*) Wij hebben eigenlijk geen woord, het welk ‘t verachtelijke van dit, cochon, sterk genoeg uitdrukt.
  • HET VADERLAND EN DE FRANSCHEN, door Mr. Jacobus Scheltema, AMSTERDAM, bij Hendrik Gartman. 1815

Externe linksEdit

Wikipedia: Grande Armée